titleToAlt
Koment nga autorja: Ishin të mbjella të mbara sivjet; mos u habisni pse jam e ngazëllyer gjithmonë mbas të mbjellave. Nëna ime më lindi pas të mbjellave. Kishte kokrra fare misri nëpër mëngët e përvjelura të bluzës kur më lëshoi në shtrojën e vjetër. Ndaj, ndoshta një pjesë imja mbetet lëndinave, urive, fshatrave. Nuk e di, por në mënyrë të pashmangshme u mbrujt brenda meje ninulla e saj, kënga e saj e dasmave, vaji i vdekjeve, ecja e saj në oborrin e gurtë poshtë një hënëzimi plot yje. Veshjet e saj me qindra ngjyra endur vekëve. Iku herët. E kështu mes dhimbjes, mallit, në shtëpizën e vjetër që mbante aromën e borzilokut të rrobave të saj, nën muzikën e fyejve dhe të një lahute që i ra deri në vdekje i verbëri i asaj lagjeje, unë nxora prej vetes poezinë. Pranomëni.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Haxhi Murati një nga perlat më të bukura të Leon Tolstojit, ka mbetur romani më i panjohur i tij. Për një kohë të gjatë paradoksi mbeti i pashpjeguar. U desh të shpërthente lufta e egër midis Rusisë dhe Çeçenisë që vëmendja botërore të binte më në fund, mbi perlën e mbuluar nga pluhuri. n Haxhi Murati tregon pikërisht një luftë midis rusëve dhe çeçenëve. Një luftëtë ndodhur 150 vjet më parë. Zanafillën e një krimi që ende vazhdon.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
 Kamarja e Turpit ka qenë botuar për herë të parë më 1978, si pjesë përbërëse e librit  Ura me tri harqe , me titullin  Pashallëqet e mëdha .nRomani që ka në qendër fatin e Ali Tepelenës, pashait rebel shqiptar, që u ngrit kundër sulltanit dhe shtetit osman, është konsideruar nga kritika botërore si një nga veprat më tragjike të Kadaresë, ku përshkruhet terrori shtetëror. Ashtu si për  Muzgun e perëndive të stepës , shtypi shqiptar i kohës ka mbajtur heshtje të plotë për të.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Tek  Një vdekje shumë e ëmbël , Simone de Beauvoir, perms një këndvështrimi psikanalitik, ndan me lexuesin vet analizën e qenies së saj. Duke këqyrur thellë marrëdhënien e vet me nënën, ajo flet për ndikimin që kjo ka pasur në zhvillimin dhe formimin e vajzës-gruas-intelektuales që ngriti krye kundër përulësisë të së ëmës, kundër gruas që jetënua kishte kushtuar kryesisht të tjerëve, gruas që nuk kishte ndërtuar një vete, gruas së cilës ndikimi i skemave, normave, standardeve dhe pritshmërive të kohës i diktoi marrëdhëniet me të bijat, gruas që, pavarësisht dashurisë për to, thyerja e rregullave nga e bija e madhe e vendos në pole të ndryshme. Me gjithë rebelimet kundër së ëmës, autorja pranon me shumë mençuri rolin e nënës në hedhjen e rrënjëve të personalitetit të saj.nHendeku mes nënës dhe së bijës, i krijuar që në rininë e hershme, i përqaset një rryme të re psikanalize, në të cilën theksi vihet tek marrëdhënia nënë-vajzë dhe tek ndikimi i pa- shmangshëm i kësaj marrëdhënieje në personalitetin dhe në formimin e gruas së ardhshme. Kjo rrymë e re psikanalize duket sikur e zhvesh tërësisht figurën e babait nga mëkatet e rritjes së vajzave. Në këtë libër, autorja, me vetëdije ose jo, kumton se marrëdhënia me nënën është më e rëndësishme se ajo me babanë. Kjo shfaqet tejet e lexueshme në gjendjet e saj emocionale: vdekja e të atit e kishte tronditur, por emocionet paten qenë brenda kufij vetë kontrollit të saj, ndonëse e kishte dashur dhe adhuruar të atin për llojin e vet. Kurse vdekja e së ëmës e përplas në hone të panjohura dhimbjesh.nGjithsesi, marrëdhëniet mes fëmijëve dhe prindërve nuk varen nga sasia e dashurisë, por nga mënyra sesi ajo jepet dhe nga ndikimi i saj në formimin e fëmijëve. Simone de Beauvoir, midis rreshtave, ndoshta edhe pa zë, e falënderon të ëmën për rolin e jashtëzakonshëm (edhe pse ndonjëherë të pa qëllimshëm) që ka luajtur në formimin e saj.nNëpërmjet dhimbjes që sjell humbja, autorja reagon me humanizëm ndaj vdekjes të së ëmës duke ndërtuar një filozofi të sajën mbi vdekjen. Një filozofi që mbështetet në arsyetime të forta racionale, në thellësi ndjenjash dhe tek shpirti i lirë.nArti, filozofia dhe thellësia e mendimit të Simone de Beauvoir-it tek  Një vdekje shumë e ëmbël vijnë krejt natyrshëm në shqipe. Të krijohet përshtypja se autorja e kashkruar veprën e saj origjinale në gjuhën shqipe dhe kjo ndodh falë mjeshtërisë së përkthyesit Edmond Tupja.
Çmimi: 500 Lekë
titleToAlt
Orestia 2016
Në fund të skenës, pallati i Atridëve. Ky është shënimi që duhej të hapte  Orestian , veprën monumentale, të vetmen që kam bërritur e plotë gjer tek ne nga rroposja eskiliane. Shënimi mund të ketë qenë i autorit apo i ndonjë vënë si në skenë të mëvonshëm, kjo s ka rëndësi. Përpara nesh është pallati me tri porta, në çdo njërën prej të cilave do të zhvillohen ngjarje nga më tragjiket që mund të për fytyrojë mendja njerëzore. Nëpër njërën portë do të hyjë duke shkelur mbi qilimin e purpurt mbreti Agamemnon, për të mos dalë më kurrë që andej. Në të njëjtën portë ose në tjetrën do të dalë mbretëresha Klitemnestra me sëpatën e përgjakur, duke u përpjekur të përligjë krimin që porsa ka kryer. Nëpër njërën nga ato porta do të hyjë më pas biri i tyre, Oresti, për të dalë dhe ai, këtë herë me shpatën mëmë vrasëse në njërën dorë dhe në tjetrën me pëlhurën-rrjetë me njolla gjaku të thara, me ndihmën e së cilës nëna e tij ka prerë të atin. Dhe, ashtu si edhe të tjerët, edhe ai do të përligjë përpara botës vrasjen e tij, por ndërkaq do të mbërrijnë erinitë për t ia errësuar gjykimin e për ta kthyer të folurën e tij në një përçart.nPor të gjithë këta s janë veçse  bij e nipër krimesh të vjetra , që prej vitesh kanë gëluar brenda këtij pallati. Muret e tij kanë parë e dëgjuar gjëra të llahtarshme, prej të cilave ne shikojmë vetë maktet e fundit. Vrasje midis vëllezërish përpushtet, gosti makabre, ku të ftuarit i shërbehen si gjellë gjymtyrët e fëmijëve të vet, net makthi të ndërgjegjeve të vrara, mallkime, ankthe dhe parandjenja krimesh të ardhme. Të gjitha këto i mësojmë dale nga dalë nga kori, përpara të cilit shpalosen unazat e fundit të këtij vargori të rëndë. Siç dihet, motivin e kësaj gjëme Eskili e ka nxjerrë nga epet e vjetra gojore, ku flitet për mallkimin që rëndonte mbi pallatin e Pelopidëve (ose Atridëve), ku gjakmarrja fisnore, e gërshetuar me luftën për pushtet, vazhdonte të pillte vrasje pas vrasjesh. Ideja e Eskilit se krimi lind krimin është e nënvizuar në këtë vepër më qartë se kudo. Por trilogjia është e mbushur me motive të tjera të mëdha për luftën dhe përpaqen, për fatkeqësinë që pëson jo vetëm viktima e mundur, por edhe dhunuesi fitimtar, për shpagimin e çdo te primi, për flijimin në emër të ambicies, për marrëdhëniet njeri-shtet, ndërgjegje-nënndërgjegje, detyrë-pasion etj. Ide antitiranike e përshkojnë trilogjinë nga kreu në fund. Herë-herë, lajmi i një vrasjeje në pallat lidhet me shqetësimin se mos po shpallet një tirani e re. Kështu, për shembull, në çastin kur merret vesh mbytja e Agamemnonit, për nga shpeshtia e të folurit dhe e trazimit të brendshëm koriantik i ngjet një grumbulli gazetarësh të sotëm në portat e një ndërtese presidenciale, ku por sa ka ndodhur një grusht shteti.nNjë nga motivet kryesore të veprës është problemi i parësisë së gjakut atëror ose mëmësor. E thjeshtë, në pamjen e parë, kjo ka qenë një nga çështjet themelore, mbi të cilat janë ngritur të gjitha kodet juridike të vjetra e të reja, çështje që ka shkaktuar drama të panumërta mbi rruzullin tokësor.nNë trilogjinë  Orestia pyetja shtrohet saktë dhe prerë: nga rrjedh fisi: nga nëna apo nga babai Hyjnitë e vjetra, erinitë, janë për nënën; të rinjtë, Apoloni e Atena, për atin. E ngel si thotë se kjo është një jehonë e largët e luftës mijë vjeçare midis matriarkatit që po humbte dhe patriarkatit që po fitonte. Por motivi ishte, megjithatë, tepër i vjetër për ta joshur Eskilin, në qoftë se nuk do t i shërbente si bërthamë për ta pasuruar me ide më të reja, si ato që përmendëm më lart, e gjer te motive fare të freskë ta të jetës së vrullshme bashkëkohore, siç ështja e Aeropagut, gjyqit të athinasve, për fuqizimin ose shfuqizimin e të cilit ata ishin në atë kohë në grindje, për aleancën Athinë-Argos etj.nProblemi i  së drejtës , që e përshkon si kryefilltërë krijimtarinë e Eskilit, këtu trajtohet gjerësisht prej tij, si një përplasje gjëmëtare midis të drejtës së vjetër, asaj të erinive e të vetëgjyqësisë gjakmarrëse, që po humbet, dhe një  të drejte të re, asaj të mekanizmit shtetëror.nPor, si çdo vepër e madhe artistike,  Orestia del nga çdo skemë të gjykuari. Dramë e krimit dhe e gjakmarrjes, e anktheve dhe e luftës për pushtet, e ndeshjes dhe e rrëzimit të ligjeve, e ëndrravetë turbullta dhe e parandjenjave, ajo ka të tilla përmasa që me një vrundull të saj anësor është e aftë të përfshijë, për shembull, tërë historinë e luftës së Trojës, madje, në shtrirje kohore dhe hapësinore më të gjerë se ç e gjejmë tek  Iliada dhe tek  Odisea .
Çmimi: 1200 Lekë
titleToAlt
Ai është dashur letërsia botës Ndoshta nuk do të kishim të drejtë ta bënim këtë pyetje, që të kujton animatorët e dobët të TV-së, kur përpiqen të gjallërojnë një bisedë shterpë, sikur pyetja të mos ishte bërë, ndërkaq, mijëra vjet më parë. Dihet që ka pasur dy lobe të kundërt: pro dhe kundër letërsisë. nLetërsia, pra, ka lindur bashkë me një mohim, me një pengesë. Sado që në pamjen e parë të duket si e habitshme, po të mendohemi pak, do të vijmë në përfundimin se ky negacion i shkon letërsisë, madje, fare natyrshëm. Nega-cioni dhe letërsia janë të së njëjtës racë. Shkurt, më shumë se nga engjëlli, letërsia duket si e prirë nga djalli. nLe ta shikojmë në mënyrë fare të thjeshtë gjithçka. Letërsia, domethënë poemat e para orale, kanë, zakonisht, për subjekt kthimin nga një udhëtim i gjatë, rrëfimin për ato ç kanë ndodhur atje larg, në kufi të shtetit, të shkretëtirës ose të vdekjes.nUdhëtarët e parë që ktheheshin nga larg ishin, praktikisht, dhe shkrimtarët e parë. Duke ecur drejt vendit të tyre, në vetminë e rrugës, truri i tyre përpunonte ngjarjet, në mënyrë që gjatë rrëfimit ato të ishin sa më interesante për dëgjuesit. Kështu, në udhë dilnin dialogët, përtër-iheshin ngjarjet, dendësoheshin ngjyrat, theksohej diçka e diçka tjetër fshihej...
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
 Haxhi Murati një nga perlat më të bukura të Leon Tolstojit, ka mbetur romani më i panjohur i tij. Për një kohë të gjatë paradoksi mbeti i pashpjeguar. U desh të shpërthente lufta e egër midis Rusisë dhe Çeçenisë që vëmendja botërore të binte më në fund, mbi perlën e mbuluar nga pluhuri. n Haxhi Murati tregon pikërisht një luftë midis rusëve dhe çeçenëve. Një luftëtë ndodhur 150 vjet më parë. Zanafillën e një krimi që ende vazhdon.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Tekstet e kësaj përzgjedhjeje, intermexo aktive në rrugën krijuese të një autori të konfirmuar, janë të shkurtër, nga një deri në tetë faqe. Të rrjedhshëm dhe të drejtpërdrejtë. Shumëtrajtësh: diku teksti merr formën e një aksiome morale, diku të një parabole të rrasët, tjetër kund të një dialogu absurdizues, e diku tjetër të një rrëfimi të dyfishtë asimetrik, procedim me të cilin Ridvan Dibra na ka befasuar paradokohësh me librin  Sesilja sexonic . Si fill organizues për tërësinë e vëllimit shërben parimi i lexueshmërisë, ngushtësisht i lidhur me dëshirën e autorit për të qenë i kuptueshëm dhe i kuptuar. Në këtë pikë, jemi dakord: në letërsinë e sotme, post modernizmi po shfaq shënja urtësimi; si me thënë, po standardizohet, po priret kah format funksionuese, në të mirë të vet dhe të lexuesit.nArdian Marashinn Ridvan Dibra sjell në prozën shqipe, për herë të parë të asimiluar plotësisht, përvojën e prozës moderne të tipit të Kafkës e Kamysë, të pasuruar me elemente të prozës post moderne si citati e pastishi. Beletrist i lindur, ai është zotërues i rrallë i teknikës së shkrimit post modern... nAgim Vincann & Dibra ka një dorëshkrim dhe mjeshtëri prozatori nga më brilantet në letrat shqipe .nShkëlzen Maliqinn Parabolat e Ridvan Dibrës, për nga sintetizimi dhe vrullimi i imagjinatës, të kujtojnë parabolat e Kafkës apo skicat enigma të Apdajkut. Dhe këtë ngjashmëri e përmendim me kuptimin e mirë që kanë paralelizmat në fushën e letrave, si ngjashmëri tipologjike, lidhur me një dukuritë re në letërsinë tonë .nBashkim Shehunn Romanet dhe vëllimet me tregime, novela e parabola i kanë dhënë shkrimtarit Ridvan Dibra një vend të rëndësishëm në këtë zhanër letrar të shqipes& Lexuesi ka kënaqësinë që takon po atë prozator të talentuar, me mundësi të dallueshme epike, por njëherite dhe të ndryshëm, të përtërirë sidomos në rrafsh të idesë dhe teknikës narrative  .Ali Aliu
Çmimi: 1000 Lekë
titleToAlt
Vetëm disa javë pas botimit dhe suksesit në Shqipëri të romanit të shkurtër  Kukulla , shtëpia botuese  Fayard e Parisit e përktheu dhe e botoi veprën në frëngjisht, për publikun francez dhe ndërkombëtar.nNjë lajm i tillë konfirmon faktin se letërsia shqipe bën pjesë tashmë me dinjitet në klubin europian të letrave. Kritiku më i njohur i Francës, Bernard Pivot, e ka përshëndetur veprën më 17 maj 2015, në  Le Journal du Dimanche të Parisit:  Nëna ime Më e ëmbla e nënave, më e dashura, më e mënçura, më e qeshura e më kurajozia. Ky është rrëfimi i zakonshëm i shkrimtarëve kur kujtojnë fëmininë dhe rininë e tyre. Por ka përjashtime, veçanë-risht nga Ismail Kadare, shkrimtari i madh shqiptar. Nëna e tij Një kukull. E brishtë, e lehtë si një kukull letre .nKështu fillon teksti i studjuesit francez, që përfaqëson tonin pozitiv të jehonës së veprës në shtypin tjetër letrar.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Harmonia me Europën e Bashkuar do të ishte pjesë e harmonisë ndërshqiptare. E për t iu kthyer motivit nismëtar të kësaj sprove, mosmarrëveshja e mundshme mes Europës dhe Shqipërisë, do të ishte në thelb mosmarrëveshje me vetveten.nShqiptarët me shenjat e tyre, flamurin dhe himnin, do të aviteshin me drojë te sheshi i kombeve, përballë flamurit dhe himnit të Europës, muzikës së Bethovenit dhe fjalëve të Schiller-it për vëllazërimin e popujve, me tagrin për të dhënë zërin dhe arsyet e Shqipërisë.nNëpërmjet himnit, shqiptarët i kishin bërë një pyetje dhe një premtim Zotit, në të vërtetë ndërgjegjes së tyre, dhe kishin më shumë se një shekull që prisnin për-gjigje për të.nSe Zoti vetë e kishte thënë me gojë...nSe çfarë kishte thënë Zoti dhe, si-domos, si ishte kuptuar ai, ky kishte qenë dhe ende mbetej thelbi i dramës shqiptare.
Çmimi: 900 Lekë
titleToAlt
Gjenerali i ushtrisë së vdekur doli për herë të parë në bullgarisht (1966), në serbisht (1968) dhe në turqisht (1968), kur në Shqipëri nuk ishin fashitur vërejtjet e kritikës së realizmit socialist, madje në bullgarisht, kur shkrimtari ende nuk kishte nxjerrë motërzimin e tij të dytë (1967), që është motërzimi kryesor. Bullgarishtja është gjuha e parë që i hapi dyert për librin  Gjenerali i ushtrisë së vdekur , romanit më të njohur në botë të Kadaresë, kurse gre-qishtja është e katërta midis gjuhëve të botës, konkretisht pas frëngjishtes, anglishtes dhe gjermanishtes, në të cilën janë përkthyer më tepër tituj prej tij. Por gjuhët dhe letërsitë ballkanike nuk kishin as mundësinë dhe as besu-eshmërinë e mjaftueshme për ta përcjellë përtej gadishullit të tyre. Në këtë endje prove  Gjenerali i ushtrisë së vdekur , sikurse dhe romanet e tjerë më vonë, kërkonte hapësirat e veta të mëdha për të cilat ishte krijuar, pasi Ballkani dashamirës dhe djepi i tij ishte i ngushtë për të. Shqipëria zyrtare, që i kishte rrënuar urat kulturore të ndërsjellta me krejt Perëndimin, vetëm me Francën kishte lejuar një lloj marrëdhënieje. Kjo urë ndërlidhjeje e paprishur plotësisht, sikurse edhe botimi frëngjisht në Tiranë që pati  Gjenerali i ushtrisë së vdekur (1968) e ka lehtësuar mbërritjen e tij, pikërisht, në Francë, në qendrën botërore të provës dhe të miratimit të vlerave të mëdha letrare.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Pas viteve  90, në kohën e demokracisë, kundër Migjenit, kinse në emër të antikomunizmit, u përdor dhe ende vazhdon të përdoret një gjuhë mizore, që nuk i lë asgjë mangët traditës staliniste.nKësaj tradite iu shtua zakoni i keq shqiptar, sipas të cilit rikthimi në Panteonin e letrave i një shkrimtari të madh, shoqërohej nga dëbimi prej Panteonit i një tjetri shkrimtari të madh. Kështu u vunë në skajimin më të mbrapshtë të mundur Fishta me Migjenin, thua se nuk mund të rrinin të dy atje ku të dy e kishin vendin në këtë botë: pikërisht në Panteon. nHistoria e trishtë, e bashkë me të keqkuptimi dramatik, ende vazhdon në kohën e ribotimit, pas njëzet vitesh, të kësaj sprove.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Në romanin  Kështjella Ismail Kadare kthen sytë nga mesjeta shqiptare. Në dukje i distancuar dhe i paanshëm, ai rrok veprimet për rrethimin e një kështjelle shqiptare nga një ushtri turke prej shtatëdhjetë mijë vetash në formën e një romani historik. Rrëfimi bëhet nga perspektiva e rrethuesve osmanë, çadrat e bardha të të cilëve e kanë kthyer mjedisin përreth kështjellës në një peizazh dimëror. Më se një duzinë grupesh etnike, që nga akinxhinjtë deri te batalionet e elitës së jeniçerëve apo të serdengjeshtlerëve, të renditur në mënyrë hierarkike, përbëjnë kontigjentin e trupave osmane. Në kampin e turqve gjendet gjithçka që i duhet ushtrisë dhe kryekomandantit të saj të përgjithshëm, Tursun Pashait, për fuqizimin e forcës së tyre luftarake - që nga fonderia e derdhjes së topave deri te hanëmet nazike të haremit.nNë fillim mënyra e tregimit të këtij romani është irrituese, sepse nuk pritet që një autor shqiptar të rrëfejë nga këndvështrimi i pushtuesve të mëvon-shëm. Por shpejt kjo perspektivë bëhet bindëse, sepse ajo arrin të hedhë dritë mbi karakterin psikologjik të kundër-shtarit. Tursun Pashai karakterizohet nga një pasion i çmendur për pushtet, i cili e kthen mënyrën e tij të të vepruarit në një refleks të ulët, të pamenduar. Nga ky rrethim varet tërë nderi i tij personal, asnjë përllogaritje politike nuk ka më rëndësi...
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Të rreptë bijt e Shqipes! Por vetitën.Nuk u mungojn veç t ishin më t arrira:Armiku ua pa kurrizin ndonjë herë.Kush e duron si ata mundimn e luftës.Shkëmbinjt e tyre s jan më të patundurnNga ata në cast rreziku dhe nevoje;Ç armiq për vdekje, po sa miq besnikë!Kur besa a nderi i thrret të derdhin gjakun,Si trima, turren ku t i çojë i pari i tyre.Jeta e Bajronit, e këtij Prometheu të shekullit XIX, siç e ka quajtur Bjelinski, është lidhur fort ngushtë me krijimtarinë e tij, prandaj duhet edhe ta njohim mirë që t'i kuptojmë si duhet veprat e tija.Shtegtimi i Çajld Haroldi është ndër punët letrare më të mëdha të Bajronit. Vetë autori thotë në dedikimin e këngës së katërt se është më e gjata, më e menduara dhe më e kuptuara nga hartimet e mia.Çajld Haroldi zë vend të posaçëm në veprat e Bajronit. Është një poemë me temë të gjerë shoqërore; nuk është vetëm një tregim mbi fatin e heroit romantik, po dhe një temë politike. Etja për liri politike, urrejtja kundër aristokracisë feudale përbëjnë thelbin kryesor të poemës.Çajld Harold i u bë emër i përgjithshëm i heroit romantik, i njeriut të ri.të vetmuar, të pakënaqur me gjendjen aktuale, të deziluzionuar. Në qendër të këngës së dytë kemi Shqipërinë dhe Greqinë e robëruar, që ka humbur lirinë e madhështinë e dikurshme. Bajroni stigmatizon veprimtarinë kolonizuese të Anglisë, e cila tok me Turqinë, i ka vënë popullit grek zinxhirë të dyfishtë robërie. Kështu, në të dy këngët e para të Shtegtimit të Çajld Haroldit, Bajroni përshëndet daljen në skenë të forcave përparimtare, ngritjen e masave popullore, mbrojtjen e lirisë.Në këngën e tretë, të botuar në qershor 1816, Bajroni prek çështjen e rëndësishme dhe shpreh qëndrimin e tij ndaj Republikës borgjeze franceze të shekullit XVIII, ndaj luftërave napoleoniane dhe ndaj Lidhjes së Shenjtë. Zvicra, ku bartet veprimi i poemës, i kujton filozofët iluministë francezë Rusò dhe Volter. Për Bajronin që të dy qenë titanë të mendjes. Veprimtaria e tyre pati përgatitur ideologjikisht shpërthimin revolucionar në Francë dhe për këtë i çmon shumë Bajroni.nNë këngën e katërt, të botuar më 1818, Bajroni përshkruan madhështinë e dikurshme të Italisë, ndërkohë e coptuar e nën zgjedhë. U bën thirrje italianëve për kryengritje. Në strofat e fundit Bajroni vizaton detin. Stuhia e tërbuar dhe e pamposhtshme e detit simbolizon forcat e pashterura të popujve dhe përmban, si të themi, paralajmërimin e poetit të drejtuar gjithë tiranëve. Fundi i Shtegtimit të Çajld Haroldit është një nga ato tablotë e përsosura të cilat e lejuan Pushkinin të thotë për Bajronin: Ai, o det, qe këngëtari yt.Skënder Luarasi
Çmimi: 600 Lekë
titleToAlt
Ka dy fate artistësh. Një palë lindin dhe rriten në shtëpi ku arti ka hyrë, ndërkaq: biblioteka është plot me libra, pasditeve nëna luan në piano ose emta pikturon, pasdarkeve miqtë flasin për letërsinë, artet dhe spiritizmin. Një palë tjetër nuk njohin asgjësend nga këto. Në shtëpitë e tyre nuk është dëgjuar kurrë muzikë, s është folur kurrë për pikturë dhe të vetmit dialogë dramatikë që janë dëgjuar kanë qenë grindjet e prindërve në ditët plot mërzi. Askush nuk mund ta dijë, ndërkaq, se cili mjedis e nxit më fuqishëm prirjen e artistit të vogël: ai që e josh me praninë e tij gjithkund, apo tjetri, që ia shton etjen me mungesën e tij. Ndërkaq, ka edhe një fat të tretë, disi më të rrallë, por më dramatik. Jo vetëm që fëmija që ëndërron të pikturojë ose të shkruajë nuk ka kurrfarë nxitjeje nga njerëzit e familjes, por, përkundrazi, ka pengesë. Dhe artisti i ri shkon drejt artit siç shkohet drejt mëkatit.
Çmimi: 500 Lekë
titleToAlt
 Nga një dhjetor në tjetrin u shkrua midisdhjetorit të vitit 1990 dhe janarit të vitit 1991, përt u botuar po atë vit në Paris, në dy gjuhë, shqipdhe frëngjisht. Në Francë dhe në vende të tjeralibri u botua nën titullin  Pranvera shqiptare .
Çmimi: 900 Lekë
titleToAlt
Kronikë në gur afirmohet menjëherë si vepër thelbësore në kuadrin e krejt krijimtarisë së Kadaresë. Është roman i hyrjes në jetë dhe në letërsi. Tregimtari është autori, që përpiqet të rishohë me sytë e fëmijës tetë vitet e para të jetës së tij. nQë nga kjo fëmijëri e kanë zanafillën elementet që përbëjnë  universin Kadare . Ai fiton sensin e tij të mpreh-të të fantastikes, apo të  realizmit magjik . Pjerrësia marramendëse e rrugëve, prania kudo e gurit, banesat e çuditshme, të mëdha e të fortifikuara, kështjellaburg, që zotëron mbi disa lagje, pamja spektakolare mbi fushën e Drinos dhe malet, e gjithë kjo do të formojë e stërhollojë pak nga pak vështrimin e shkrimtarit të ardhshëm.nGjirokastra të fton në magji dhe, siç shkruan Kadare,  duket sikur qyteti është ngritur për të zgjuar ide të mëdha . Ai e quan një fat të madh që e nisi jetën e tij në një mjedis të tillë:  Sa më shumë unë mësoja sekretet e artit të të shkruarit, aq më shumë bindesha që kisha patur fat të rritesha në këtë qytet më se të veçantë, që kisha dëgjuar shpjegimet e para për botën nga goja e këtyre plakave të vjetra e të mençura, veshur me të zeza, që mbanin kupën e kafesë në njërën dorë dhe tejqyrën në tjetrën .
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
Ngjarjet e  Iliadës janë vendosur nëvitin e fundit të Luftës së Trojës. Konflikti legjendar përbën sfondin për subjektin qendror të historisë: mërinë e heroit grek, Akilit.nTipar karakteristik i mitologjisë greke është se në të kanë mbizotëruar heronjtë dhe historitë heroike. Kjo e bën atë unike midis mitologjive botërore. Në pjesën më të madhe të mitologjive, heronjtë janë ose të zakonshëm ose mungojnë krejtësisht. Pozicioni sipëran i poemave homerike në letërsinë greke është e lidhur me këtë, edhe pse ne nuk jemi në një fushë ku mund të gjejmë një marrëdhënie të thjeshtë shkak-pasojë. nZëvendësimi i madhështores, së paqartës dhe mizores me imazhin njerëzor dhe nivelin njerëzor është, ndoshta, arritja më themelore dhe që do të zgjasë më shumë nga të gjitha arritjet e Greqisë, si në letërsi edhe në art. Te  Iliada kjo arritje shfaqet tashmë e përfunduar.nNë poemat homerike, të nënshtruara një kritike të rreptë, do të japin një përkthim veçanërisht të ndryshëm nga ai i pranuar prej helenistëve zanatçinj. Le të marrim vargun e pare të Iliadës: Mhninaeide, Jea, Õhlhiadew AcilhoV, që kemi zakon ta përkthejmë kështu: Chante déesse, la colèred Achille, fils de Plélée (Këndo perëndeshë, zemërimin e Akilit, birit të Peleut). Këtu nuk ka asnjë fjalë që të jetë përkthyer si duhet, veç në përjashtofshim Akilin.nMhniV nuk kadashur të thotë zemërim, por mendimi ngulët, si dëshmojnë fjalët e së njëjtës familje: menw mania, në greqisht; maneo, në latinisht, etj., të cilat shprehin të gjitha idenë e ndaljes, të qëndrueshmërisë. Së fundi, mhniV është ruajtur në shqipen e veriut mëni ku ka kuptimin rancune. Zemërim dhe mëri nuk kanë të njëjtën vlerë; do të guxoja madje të thosha se të dyja ndjenjat janë diametralisht të kundërta, e para karakterizohet nga vrazhdësia dhe shkurtësia, e dyta nga këmbëngulja dhe qëndrueshmëria. Zemërimi i Akilit pat zgjatur tepër sa për ta quajtur zemërim; mos dyshoni  helenistë të mirë se qe mëria që e brente.nnFAIK KONICAnnPoemat homerike  Iliada dhe  Odiseja s janë, veçse kronika të dy zhvendosjeve. E para, një lëvizje popujsh, trupore, brutaledrejtLindjes (Iliada), e dyta, një lëvizje vetmitare, fine, për më tepër, shpirtërore, drejt Perëndimit (Odiseja).nnISMAIL KADARE
Çmimi: 1000 Lekë
titleToAlt
Vetëm kujtesa më ndihmon që ta nis këtë histori nga fillimi, pikërisht aty ku gazetat shkruan për një vajzë të gjetur pa gojë, megjithëse pa shenja dhune fizike, në gërmadhat e një shtëpie të prishur Brenda një nate. Me sa duket, ka qenë një kohë ku ngjarjet vjetroheshin shpejt, sepse, më pas, kjo histori më doli nga mendja. Vetëm kur e takova vetë vajzën, arrita të kuptoja se mendjet e njerëzve kishin vluar nga pyetjet e ngritura për këtë histori: ja ku del përsëri kujtesa që i lidh ngjarjet. Vetëm duke i besuar asaj (kujtesës), marr përsipër ta përcjell këtë histori, e cila fillon aty te imazhi i njeriut që i bie në dorë një ar kërkues.nPër gazetat, vajza qe lajmi i parë.nSe çfarë qe ajo përkëtë histori, mbetet të zbulohet.
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
 E zeza dhe e kuqja është një rrëfim vërshues për historinë dhe aktualitetin që ende nuk është bërë histori, për  Shqipërinë e brendshme dhe  Shqipërinë e jashtme , për të zezën dhe të kuqen nga të dy anët, për kufirin që i ndan dhe absurdin në mes. Janë përfshirë njëqind vjet  Shqipëri të matanshme , tri gjenerata që e pësojnë nga një atdhe që është fat dhe mallkim një kohësisht. Karaktere dhe heronjtë paharrueshëm, realitet sureal, jetë njerëzore që rri pezull mbi të gjithë kufijtë ndarës, të jetës dhe të vdekjes, të qenies dhe mos qenies.nNjë roman plot aromë letërsie, i shkruar me dorë te rëndë, tekst me sfidë nautoriale ndaj rregullave që ngurosin stilin dhe me pasuri të shprehjes deri në pamundësitë e gjuhës.
Çmimi: 1000 Lekë
titleToAlt
Pse duhet blerë antologjia e çmuar  Me vete kam gjithnjë një Evë Pse duhet pasur në bibliotekën personale Pse duhet lexuar vazhdimisht Çfarë mund të bëjë ky poet për ju nShumë, shumë. Mundet edhet t iu ndryshojë jetën. nNëse poezia është një akt hyjnor, keni lexuar librin e një shenjtori: Shën Skënderi i Korçës. Në altarin e perëndive të artit për dashurinë Ai është patjetër përçori, shenjti kryesor, ikonës së të cilit i janë drejtuar e do t i drejtohen të dashuruarit dhe gjithë ata që banojnë në trevën e ndjenjave. nGjenigjithçka në këto fletë, që nga tiparet fillestare të një vegimi të brishtë në rrëzë të Moravës, deri tek shkrirja e plotë me të përhershmen, ku vetëm disa vargje vlejnë sa dhjetë  atynë !nVargu i tij është serum për shpirtra në agoni, ku edhe ai vetë është kryq dhe i kryqëzuar, kutisi lexues je pjesë e asaj lëngate, ku të duket se ato fjalë i ke shkruar ti, ku je edhe qielli, edhe toka, edhe loti, edhe e qeshura e shpërthyer prej syve të këtij fëmije të marrëzisë.nBrenda tënjëjtës poezi Shën Rusi është edhe klithmë e mprehtë dhe përqafim i heshtur. Tek ai dashuria është totale, mbi tokësor edhe e nëndheshme: ajo eshtë dashuri për jetën dhe vdekjen; është hingëlllima e një kali që krijon ylberët, është fjetja në një shtrat me motrën e diellit, atje ku tradhtonin si të ishin Eseninë, ku të vdekurit shkojnë me natën për të fjetur, duke e lënë jashtë porte, si për t i thënë që u duhet si uji të gjallëve. Për t u kthyer sa më shpejt atje, në botën-Korçë të lindur nga puthjet.nPse duhet lexuar patjetër ky libër Sepse pa të, të gjithë ju do të jeni më të varfër në ndjenja, më të paaftë për të dashuruar.nSepse këto janë vargje të shkruara edhe për ata që nuk kanë studiuar kurrë teknika e truke të artit të fjalës. Sepse janë të kapshme, me dukje të thjeshta; por është një thjeshtësi e kërkuar, e studiuar dhe njëkohësisht spontane; një thjeshtësi që i jep peshë magjike edhe fjalës më të rëndomtë, asnjë here banale dhe e përsëritur, që kthehet në shkollë të artit të poetimit. Sepse tek ky shenjt i poezisë dashurore e rëndësishme është jo vetëm ajo që do të thotë, por edhe si do ta shprehë, që të mos e lodhë lexuesin, të mos e detyrojë t i flake vargjet në një qoshe. Aq e punuar e peshuar dhe e ekuilibruar është kjo kapshmëri e poezisë, saqë çdo fjalë duket sikur ekziston vetë mbrenda vargut të tij. Një varg i kristaltë, ku, nëse heqe dhe një rrokje të vetme, gjithçka copëtohet në mijëra thërmija.nËshtë e tepërt t iu bëj një listë banale të botimeve të këtij poeti: Ai është ngjizur në shtratin e Muzave, në ditën e festës së tyre madhore. Është e kotë t iu theksoj se ku ka lindur, atdheu i tij është zjarri i të puthurës. Veç është e domosdoshme t iu kujtoj se, kur shumëkujt mund edhe t i jetë zbehur boja e emirt në gjendjen civile, kur t i jetë sheshuar varri prej errozionit të harresës, Ai  Shën Skënder Rusi i Korçës  do të jetë në limfën e jetëve të ardhshme, si një dehje e këndshme, soundtrack i dashurive të përditshme. Shpend Sollaku Noé
Çmimi: 700 Lekë
titleToAlt
 Romani "Nomeja e largët" i Faik Ballancës më pëlqeu. Asnjë nga akuzat që i bën redaksia nuk qëndrojnë. Ky është romani i tij i parë dhe çuditem se si ka mundur të realizojë një strukturë kompozicionale të tillë, sa të vështirë aq edhe moderne. nISMAIL KADAREnn Letërsia e Faikut është e thjeshtë dhe e çiltër. E mençur dhe fjalë kursyer. E mbushur me dashuri. E mbushur me dhimbje. Duke luajtur në fushën më të rrezikshme për suksesin, siç është jeta e përditshme pa maja, Faiku tregon se është shkrimtar i kualiteteve të larta.  nVATH KORESHInn Mundësia (e Faik Ballancës) për të hetuar tinguj dhe ngjyra dramatiko-poetike te gjërat që i kemi pranë dhe përherë para syve. Është shkrimtar me afinitet të theksuar për të befasuar, pra sipas filozofisë  veza e Kolombit . n ALI ALIUnn Faik Ballanca i qëndroi besnik vetes, sepse e dinte se shkrimtari nuk ka një vdekje, se shkrimtari ka edhe një vdekje të dytë, më të tmerrshme se e para, vdekjen e pasvdekjes.  nNASI LERAnn Nëpërmjet një përzgjedhjeje të përcaktuar saktë e qartë të materialit jetësor, nga dy periudha kohore të ndryshme dhe ndërthurjes së tyre në mënyrë origjinale, Faik Ballanca ia ka arritur të realizojë me sukses një kohezion ideor mes së shkuarës e të tashmes. nSPIRO GJONInn Faiku ishte nga ata njerëz që punonte me një përkushtim prekës për përsosjen absolute të mendjes dhe të shpirtit të vet. HELENA KADARE
Çmimi: 1000 Lekë
titleToAlt
Krijues që nuk i shkon secilës ditë. Ai kërkon një gjendje shpirtërore të veçantë. Dhe kjo për arsyen e thjeshtë se ti e njeh atë qysh nga rinia e hershme, e ke bërë në shkollë, ke dëgjuar për të në emisionet e kulturës në TV etj., shkurt, nuk ke asnjë kureshtje për të, kështu që leximi i tij ose, më saktë, rileximi i tij përbën vetvetiu një  akt të zgjedhur . Në të vërtetë, fjalët  lexim ose  rilexim në këtë rast ngjajnë të pasakta. Shfletimi i librit të tij më tepër se lexim është një përsiatje, madje gjatë kohës së leximit do të ishte e natyrshme që më shumë se i hapur, libri të qëndronte i mbyllur. Por dihet se për një gjë të tillë duhet një gjendje e veçantë shpirtërore, e cila nuk krijohet lehtë dhe në çdo kohë. Dhe në qoftë se ti e kupton se dita nuk është e përshtatshme, atëherë është mirë ta vësh përsëri në raft librin dhe të presësh një ditë tjetër.nKëto janë disa shënime për Eskilin të hedhura në kohë të ndryshme. Prej mendimeve që zgjojnë, mund të gjykohet se sa të përshtatshme ose jo kanë qenë ditët kur ato janë shkruar.
Çmimi: 700 Lekë
Të gjitha të drejtat e rezervuara. © 2015 Librari Albania